jim lan­noo ‘We krij­gen moei­lij­ker kre­diet’, mel­den on­der­ne­mers al maan­den. ‘We ver­schaf­fen noch­tans nog steeds tien­dui­zen­den kre­die­ten’, re­a­ge­ren de ban­kiers. Toch heeft de fi­nan­ciële en eco­no­mi­sche cri­sis dui­de­lijk een ver­an­de­ring in­ge­luid: de ge­sprek­ken over kre­diet­dos­siers zijn veel gron­di­ger ge­wor­den.

 

Goede en vol­le­di­ge in­for­ma­tie is van es­sen­ti­eel be­lang om van uw bank een kre­diet te ver­krij­gen. Maar min­stens even be­lang­rijk is een con­sis­tent en lo­gisch pro­ject. Dat stel­len twee door­win­ter­de ban­kiers.

De hand­boe­ken geven aan welke in­for­ma­tie je als on­der­ne­ming best aan de bank be­zorgt bij een kre­diet­aan­vraag (zie inzet). Maar de hoe­veel­heid en de ge­de­tail­leerd­heid van de in­for­ma­tie hangt ei­gen­lijk af van twee fac­to­ren: hoe goed is de bank en/of de re­la­tie­be­heer­der al ver­trouwd met het be­drijf, en om welk type van in­ves­te­ring gaat het?

‘Een le­ning om een nieu­we be­stel­wa­gen aan te schaf­fen, be­hoeft wei­nig uit­leg. Wil je daar­en­te­gen een pro­duc­tie­ves­ti­ging ope­nen in Tsje­chië, dan zul­len we toch wat meer in­for­ma­tie ver­wach­ten,’ zegt Fred­dy Van Bog­get, hoofd be­leid com­mer­ciële kre­die­ten bij KBC Bank.

‘De uit­ge­breid­heid van de in­for­ma­tie die de cliënt geeft, is een in­di­ca­tie van hoe trans­pa­rant hij is. Een cliënt moet zijn kre­diet­aan­vraag ver­ko­pen aan de bank. En dat doe je niet door te wei­nig te ver­tel­len,’ weet Alex Over­feldt, het hoofd kre­diet­be­heer bij BNP Pa­ri­bas For­tis.

Maar zowel Over­feldt als Van Bog­get re­la­ti­veert het feit dat een on­der­ne­mer zelf met een uit­ge­werkt kre­diet­dos­sier naar de bank moet stap­pen. ‘In 20 jaar heb ik het mis­schien vijf keer mee­ge­maakt dat een be­drijf met een vol­le­dig dos­sier naar de bank kwam. Het is de re­la­tie­be­heer­der die, ook van­uit zijn ken­nis van de cliënt, het dos­sier op­stelt’, ver­telt Van Bog­get.

De aan­dacht voor het kre­diet­dos­sier hangt vol­gens de KBC’er samen met de toe­ge­no­men aan­dacht voor kre­diet­ver­le­ning, het ge­volg van de cri­sis. ‘Het is pas sinds de fi­nan­ciële cri­sis dat de on­der­ne­mings­we­reld meer aan­dacht be­steedt aan het op­stel­len van een echt kre­diet­dos­sier. Maar ei­gen­lijk heeft de on­der­ne­mer daar niet de tijd of de vaar­dig­he­den voor. Het is ook niet omdat een top­kok als Peter Goos­sens je zijn ge­heim re­cep­ten­boek­je geeft, dat je even goed gaat koken’, stelt Van Bog­get.

Beide ban­kiers be­na­druk­ken dat voor­al het pro­ject en de visie van de on­der­ne­mer van be­lang zijn bij een kre­diet­aan­vraag. ‘Voor mij is het be­lang­rijk­ste punt dat er een lo­gisch en goed on­der­bouwd pro­ject is. Dat moet niet al­leen cij­fer­ma­tig klop­pen, maar er moet ook uit blij­ken dat het ma­na­ge­ment voor­uit kijkt, dat het pro­ject past in een eco­no­mie in trans­for­ma­tie. Bo­ven­dien moet je zelf ach­ter je eigen pro­ject staan door voor vol­doen­de eigen in­breng te zor­gen’, stelt Over­feldt.

Ook kre­diet­be­mid­de­laar Chris Dauw wijst op het be­lang van een goed ver­haal. Bij de pro­bleem­dos­siers zie je vol­gens Dauw vaak ge­val­len waar de on­der­ne­mer zelf amper in ge­looft en waar hij te wei­nig tijd geïnves­teerd heeft in de aan­vraag.

De be­slis­sing over een kre­diet ver­loopt bij de bank in ver­schil­len­de fases. In eer­ste in­stan­tie dient de re­la­tie­be­heer­der een dos­sier in. Dat wordt ver­vol­gens ge­a­na­ly­seerd door een kre­diet­co­mité. Op welk ni­veau de uit­ein­de­lij­ke be­slis­sing valt, hangt af van het ge­vraag­de be­drag.

Bij KBC wor­den de mees­te kre­die­ten tot 500.​000 euro op lo­kaal ni­veau be­han­deld. Voor ho­ge­re en ri­si­co­vol­le­re kre­die­ten moet het dos­sier door de re­gi­o­na­le zetel be­han­deld wor­den.

Ra­ting

Bij die be­oor­de­ling speelt de ra­ting van een on­der­ne­ming een be­lang­rij­ke rol. ‘De ra­ting weer­spie­gelt de waar­schijn­lijk­heid van een fail­lis­se­ment van de on­der­ne­ming en is ge­ba­seerd op een aan­tal fac­to­ren: cij­fers uit de ba­lans­cen­tra­le, de kwa­li­teit van het ma­na­ge­ment en de ge­schie­de­nis van het be­drijf’, stelt Over­feldt. ‘Maar een ra­ting is slechts een van de tools waar­mee je een kre­diet­ri­si­co eva­lu­eert. De bouw­ste­nen om tot een ra­ting te komen, bie­den de re­la­tie­be­heer­der de mo­ge­lijk­heid zijn ge­sprek met de cliënt te oriënte­ren rond een aan­tal be­drijfs­eco­no­mi­sche fac­to­ren die de­ter­mi­ne­rend zijn voor de evo­lu­tie van het ri­si­co­pro­fiel van de on­der­ne­ming,’ weet Over­feldt.

Wei­ge­ring

De over­gro­te meer­der­heid van de kre­diet­aan­vra­gen krijgt een po­si­tief ant­woord. ‘Het per­cen­ta­ge wei­ge­rin­gen ligt heel laag, tus­sen 1,4 en 3 pro­cent. De cri­sis heeft daar niets aan ver­an­derd’, stelt Van Bog­get. Over­feldt be­aamt het lage wei­ge­rings­per­cen­ta­ge.

Over de be­lang­rijk­ste re­de­nen voor een wei­ge­ring heb­ben beide ban­kiers de­zelf­de me­ning: een ge­brek aan te­rug­be­ta­lings­ca­pa­ci­teit en een zwak­ke fi­nan­ciële struc­tuur. In zo’n ge­val­len kun­nen zelfs ho­ge­re waar­bor­gen geen soe­laas bren­gen. Over­feldt: ‘Ik sluit in de hui­di­ge on­ze­ke­re eco­no­mi­sche si­tu­a­tie na­tuur­lijk niet uit dat er een gron­di­ger ge­sprek komt over de waar­bor­gen. Maar een bank mag zich daar in geen geval blind op sta­ren: van een slecht ri­si­co maak je geen goed ri­si­co door waar­bor­gen te vra­gen.’

Van Bog­get: ‘Waar­bor­gen komen pas ter spra­ke als al de rest goed zit. We vra­gen nu niet meer waar­bor­gen dan voor­heen. In België vra­gen we tra­di­ti­o­neel heel wei­nig waar­bor­gen, omdat dat deel uit­maakt van de com­mer­ciële on­der­han­de­lin­gen. Er is vol­gens mij geen enkel land waar zo veel kre­die­ten zo goed­koop wor­den ge­ge­ven tegen zo wei­nig waar­bor­gen. En toch wordt er zo­veel ge­klaagd over kre­diet­ver­le­ning en waar­bor­gen.’

Van Bog­get waar­schuwt voor een mo­ge­lij­ke ne­ga­tie­ve im­pact van de hele kre­diet­dis­cus­sie. ‘KBC kent jaar­lijk­se 65.​000 kre­die­ten toe aan lo­ka­le on­der­ne­min­gen. Met een wei­ge­rings­per­cen­ta­ge van 3 pro­cent krij­gen bijna 2.​000 on­der­ne­mers geen kre­diet. Vroe­ger gin­gen die bij wijze van spre­ken in een hoek­je uit­hui­len. Maar door de cri­sis is ie­der­een veel mon­di­ger ge­wor­den en wordt daar veel rucht­baar­heid aan ge­ge­ven.’

‘Het drama daar­van’, be­sluit fred­dy Van Bog­get, ‘is dat ie­der­een op de lange duur gaat ge­lo­ven dat er geen of al­leen erg duur kre­diet is, waar­door je op­ge­scheept zit met een ‘self ful­fil­ling pro­phe­cy’ en de plan­nen wor­den op­ge­bor­gen. Men moet alles in het juis­te per­spec­tief plaat­sen.’

Bron: De Tijd 26/05/10

Bedrijfsadvies | Krediet | Kredietaanvraag | Bedrijfskapitaal | Kredietbegeleiding | Kapitaalbehoefte | Bankkrediet | Kredietbemiddeling | Investeringskrediet | Kredietbemiddelaar | Kredietadvies